مسیر من در موسیقی ایرانی: از آموزش و اجرا تا تدریس و پژوهش

آموختن موسیقی کلاسیک ایرانی را در سال ۱۳۷۵ با سه‌تار آغاز کردم. سه‌تار از آغاز ساز اصلی من بوده است و تار را نیز در کنار آن نواخته‌ام. فعالیت موسیقایی من بر ردیف، بداهه‌نوازی، جمله‌پردازی، آموزش و گروه‌نوازی متمرکز بوده است.

در سال ۱۳۷۹، آموزش ردیف و رپرتوار موسیقی ایرانی را نزد مسعود شعاری آغاز کردم و حدود ده سال از آموزش ایشان بهره بردم. در همین دوره، به‌عنوان عضو گروه هم‌ساز در کنسرت‌های متعددی در تهران و دیگر شهرهای ایران حضور داشتم.

در سال ۱۳۸۴، هم‌زمان با بازگشت محمدرضا لطفی به ایران و آغاز کلاس‌های مکتب‌خانهٔ میرزا عبدالله، در کلاس تخصصی ایشان شرکت کردم و طی حدود شش سال، دورهٔ کامل ردیف و رپرتوار موسیقی ایرانی را نزد ایشان آموختم.

در دوره‌های کوتاه‌تر نیز نزد حسین علیزاده، داریوش طلایی، کیوان ساکت و بهداد بابایی آموزش دیدم. حدود سال ۱۳۸۵ یا ۱۳۸۶، برای مدت دو تا سه ماه نزد داریوش پیرنیاکان کار کردم. سال‌ها بعد، در دورهٔ تحصیل در دانشگاه هنر، حدود دو سال آموزش خود را نزد ایشان ادامه دادم و چند دستگاه از ردیف دورهٔ عالی علی‌اکبر شهنازی را کار کردم.

در سال ۱۳۹۸ وارد دورهٔ کارشناسی ارشد نوازندگی موسیقی ایرانی در دانشگاه هنر شدم. در این دوره، به‌ویژه از آموزش محمدعلی کیانی‌نژاد بهره بردم و همچنین از درس‌ها و راهنمایی‌های هومان اسعدی، بابک خضرایی، ساسان فاطمی، رضا پرویززاده و دیگر استادان دانشگاه استفاده کردم.

در کنار فعالیت با گروه هم‌ساز، با گروه مهتاب نیز کنسرت‌های متعددی اجرا کردم؛ از جمله در جشنوارهٔ موسیقی فجر. به‌عنوان نوازندهٔ سه‌تار، تجربهٔ اجرا همراه با ارکستر سمفونیک تهران را نیز داشته‌ام.

گروه سه‌تارنوازان صبا را بنیان گذاشتم و این گروه در تهران و چند شهر دیگر کنسرت برگزار کرد. آلبوم «در بهاران» نیز حاصل بخشی از فعالیت همین گروه است. بیش از بیست سال است که تدریس می‌کنم و آموزشگاه موسیقی سارنگ را در تهران بنیان گذاشتم و نزدیک به پنج سال مدیریت کردم. در این آموزشگاه، علاوه بر تدریس، کلاس‌ها و کارگاه‌های گوناگونی برگزار کردم و میزبان دوره‌های استادان مهمان نیز بودم.